Wat had ik jou graag in mijn armen willen hebben!

by Alinda kooistra
(Dokkum)

De eerste test wat was ik blij!
Je zou mijn 4e kindje worden! Ik was al begonnen met hoe ik je wou noemen! Kijken op internet naar kinderwagens, wiegjes, kleding heerlijk! Toen kwam de eerste echo... Je bleek te klein te zijn. Misschien was je wel iets later ingenesteld, je weet het niet. Maar toch klopte het niet. Ik ging verder met mijn leven. Ik had al verteld aan familie dat ze een nieuw nichtje of neefje er bij kregen. Totdat ik avonds met 10 weken ging bloeden. Ik bellen. Het kon zijn dat ik te zwaar had getild, dat er een bloedvat was geknapt. Maar als het een miskraam zou zijn, dan zou ik het niet tegen kunnen houden. Ik had nog steeds het gevoel dat je nog leefde! De volgende dag begon ik meer te bloeden.. Na 4 keer weer gebeld te hebben mocht ik toch langs komen voor een echo. Je bleek niet gegroeid te zijn vanaf week 5.. Vol ongeloof naar huis gegaan, wachten totdat het zou gebeuren. De volgende dag half 12 begon ik te vloeien tot half 7 avonds. Ook al ben je een klein klompje cellen, voor mij was je al een hele baby! In gedachte blijf je mijn ster! Vanavond gaan we je begraven op een mooie plek. Met veel sterren en bloemen om je toch een mooie plek te geven voor jou en voor mijn huilende hart.

Wat had ik jou graag in mijn armen willen hebben!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.