Dag klein wondertje

by Carola

Na ruim 1,5 jaar was het dan eindelijk zover. Het is 8 januari 2022 wanneer ik voor de eerste keer een positieve zwangerschapstest in handen heb 😊.
Vol ongeloof heb ik er later nog 1 gedaan, want
kon dit wel echt zo zijn?!. Met een foto met de tekst
grote avonturen beginnen klein en een rompertje
heb ik het mijn man verteld. Wat waren we dolblij!

Op dat moment kwamen er ook vele vragen. Wat moeten we allemaal regelen?, Kunnen we dit wel?,
Na de huisarts gebeld te hebben, werden we doorverwezen naar de verloskundige. Ondertussen zijn we zelf op zoek gegaan naar de antwoorden via internet.

Op 24 januari 2022 hadden we een kennismakingsgesprek bij de verloskundige. De eerste echo werd gemaakt en wat was dit spannend. Gelukkig vertelde de verloskundige al snel dat ze een klein kindje zag in mijn baarmoeder. De meting kwam uit op 6 weken en 5 dagen. Alles zag er goed uit!

In de tussentijd tussen de 1e echo en de vervolgafspraak werd lichamelijk wel duidelijk dat ik zwanger was. Klachten van vermoeidheid, misselijkheid, overgeven en hongergevoel staken de kop op. Mijn man zijn wekker was elke ochtend dan ook een pakje krakende crackers.

Op 1 februari 2022 werd de 2e echo gemaakt. Dit keer zagen we op beeld zelf duidelijk een groter kindje op het scherm met een duidelijk knipperend hartje, wat betekend een sterke hartslag 😊. De meting kwam uit op 7 weken en 5 dagen. Vanaf dit moment (durfde ik) en ben ik verliefd geworden op dit kleine wondertje.

Meteen weer volop vragen en met formulieren in de auto
op weg naar huis om over na te denken. De 13 weken echo, de 20 weken echo, de nipt test. Aan ons om uit te zoeken of we deze testen zouden willen laten doen. Daarnaast samen bedenken hoe en wanneer we dit aan familie en vrienden wilden gaan vertellen. Ik wilde het van de daken schreeuwen, maar we besloten te wachten
tot de kritieke 12 weken voorbij waren. Dit zou precies op mijn verjaardag zijn en leek ons een mooi moment om dit leuke nieuws te gaan delen. Het niet mogen vertellen tilde wel zwaar aan mijn leven. Collega’s merkten op dat ik meer at en dat ik er vermoeid uit zag. Ik heb zelfs van cliënten en collega’s de vraag gekregen of ik zwanger was. Hierover “liegen” is het moeilijkste dat er bestaat.

Daarnaast werden zorgvuldig de niet helemaal gare gehaktballetjes uit de soep (onzichtbaar) overgeschept op het bord van mijn man. De worstjes van de tapasplank liet ik staan en met het innemen van het foliumzuur bij het avondeten werd wat gesjoemeld. Dit alles om familie niets te laten merken nog.

We waren intussen 11 weken en een paar dagen zwanger. Volgende week op mijn verjaardag zouden we het goede nieuws vertellen en we waren druk met de voorbereidingen hiervan. Dat deze droom een paar dagen later anders zou lopen hadden we nooit bedacht.

Eindelijk is het dan 28 februari 2022. De dag van de termijnecho. Wat heb ik enorm naar deze dag uitgekeken. We kwamen binnen en mochten gelijk de echo gaan maken. Toen het echoapparaat op mijn buik werd gezet bleef het angstvallig stil. We kregen geen uitleg zoals de vorige keren. Die paar minuten leken wel een eeuwigheid te duren. Er was geen hartactiviteit meer te zien. Na metingen bleek ons kindje bij 9 weken en 5 dagen gestopt met groeien. Onze wereld stortte in en in tranen reden we naar huis. Wat de komende dagen een feestje zou moeten zijn, werd ineens een nachtmerrie.

We kregen 3 opties:
- Zelf op gang laten komen van de miskraam
- Met medicatie de miskraam opwekken
- Curettage waarbij de baarmoeder onder narcose leeg gezogen wordt.

Op 1 maart 2022 hadden we contact met de verloskundige. We wilden zo snel mogelijk een nieuwe start maken en besloten te kiezen voor de optie van het opwekken van de miskraam met medicatie. We konden die middag al naar de gynaecoloog en reden met medicatie in mijn tas weer terug naar huis. We hadden besloten om die avond al met de medicatie te gaan starten.

3 maart 2022 was het dan zover. We moesten je laten gaan.
Het afscheid nemen van ons kleine wonder was erg zwaar.
De komende uren en dagen volgenden er veel tranen, gesprekken
en knuffels met elkaar, familie en vrienden. Deze steun was erg fijn en hielp ons bij het nemen van het afscheid en de verwerking.

Je bent voor altijd ons klein wonder. We houden van je!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.