Voor de aller kleintjes

by Geraldine
(Nederland)

De aller kleinste

Ik voelde nooit een schopje,
Ik Voelde nooit jouw voetjes tegen mijn hand trappelen,
Ik Voelde nooit jouw rond spartelen in mijn buik.

Maar ik was zwanger van je,
De test was positief en ik keek al in de vroege stadium uit naar jouw komst en hielt mij niet bezig met verdriet,
Wist nooit dat je al zoveel van je kindje kan houden, ookal ben je nog zo klein en het nog lang zal duren om je vast te kunnen houden.
Maar het lot bepaalde anders, je verliet mijn veilige buik veelste te vroeg.
Ookal kon ik geen waardig afscheid van je nemen,
Geen afscheid die jij verdiende.
Voor de staat heb jij nooit bestaan,
Maar ik weet dat ik niet leef in een grote waan.
Heb jouw mooie gezichtje nooit kunnen zien, leek je op mij of je papa heel misschien?
Misschien heb ik nooit de kans gehad om te vertellen tegen familie en vrienden dat ik zwanger was,
Omdat de zwangerschap eindigde in verdriet.
Ik zal het nooit weten, waarom? Waarom liep het zo? Lag het aan mij?
De tijd staat helaas niet stil, ik ben nog steeds ik en helaas is er nu geen wij.
Hoe hard het ook is ik moet door, hopelijk groei je in de hemel door, door tot een mooi en gezond kind die fladdert door de wind.
Vergeten Nee dat doe ik niet. Ookal heb ik je nooit gezien, weet dat ik intens van je hou en ik je heel erg mis en dat ik nooit zal stoppen met denken aan jouw ❤️

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Gedicht voor overleden kind.