Onze kleine engel 18-06-2014

Hallo allemaal ten eerste wil ik zeggen ; Heel veel sterkte iedereen met jullie verlies!

Ik heb zo kort geleden ook een miskraam gehad met 28weken. Met pijn en verdriet wil ik jullie ook mijn verhaal delen..

Mijn vriend en ik wisten pas begin januari 2014 van onze zwangerschap. Na 10 zwangerschaptesten te hebben gebruik wist ik het wel zeker, we waren dol gelukkig. Al snel had ik een afspraak gemaakt bij de vk. Bij de normale echo was er niks te zien, ik dacht nee he, ik was op dat moment zo bang.. Omdat ik ook eerder miskraam had bij 9weken. Toen kreeg ik een inwendige echo en we zagen een klein pinda'tje met kloppend hartje! Kort daarna kreeg ik super veel bloedingen. Ik naar de vk bellen en ze zeiden dat ik alleen moest afwachten tot mijn volgende afspraak. Na 2 weken lang wachten mocht ik weer echo maken ik was toen 11weken en 5 dagen zwanger. We zagen de baby volop bewegen en waren blij dat het goed was. vk kon niet zeggen waardoor de bloedingen kwam. Van echo naar echo's en controles was alles keurig in orde.

En daar was dan de 20-weken-echo. Eindelijk het moment van het geslacht, maar ook natuurlijk of ze gezond was. We krijgen een meisje! En alles was goed in orde. Na alle spanningen en angst die ik in me had, was dat na de 20-weken-echo toch een beetje weg gegaan. Sinds mijn 18e week heb ik haar gevoeld, ze bewoog veel! We waren zo blij! Mijn vriend en ik hebben babykamer gekocht en we zagen de toekomst al voor ons met onze kleine meid.
Maar toch kwam mijn nachtmerrie uit. 1 week later nadat wij die babykamer hebben gekocht, voelde ik dat er iets niet goed was. Ik voelde haar niet meer bewegen. Ik zei tegen mijn schoonzusje: ik wil toch maar even een afspraak maken. We waren onderweg naar het winkelcentrum. Onderweg bellend naar de vk mochten wij gelijk komen. Vk had met de doptone geprobeerd naar het hartje te luisteren, maar we hoorde niks.. Daarna de echo en we zagen geen hartslag. Mijn wereld stortte in, dit had ik echt niet verwacht. Ik dacht zal vast wel goed zijn en dan zouden we weer gewoon naar winkelcentrum gaan maar helaas.. Ik belde mijn vriend huilend op. Hij was aan het werk, maar hij was al binnen 10 minuten bij mij.

Daarna werden we doorgestuurd naar het ziekenhuis. Daar hebben we weer echo gemaakt en dit keer door de gyn. Ik wou niet meer kijken, mijn pijn was niet te beschrijven. Gyn vroeg of we in het ziekenhuis willen verblijven, ik zei ja want volgende dag moest ik vlokkentest doen bij de Erasmus. Daarna al mijn familie gemeld en ze waren er kapot van. Mijn moeder en oma kwamen die dag nog bij me om mij te steunen.

Volgende dag vlokkentest afgenomen, daarna terug in het ziekenhuis. Daar werd ik meteen ingeleid om half 3 's middags. Ik begon de wee├źn te voelen rond 7 uur 's avonds. Het werd steeds heftiger. Mijn vriend en moeder waren bij me, de rest van de familie ging naar huis omdat ik niet meer kon praten van de pijn. Na ruggenprik en al was mijn kleine meisje om 1.20 uur 's nachts geboren op 18 juni 2014. Ze was 40 cm en ongeveer 2100 gram. Ze had bij ons geslapen die nacht en volgende ochtend weggebracht naar het uitvaartcentrum. Na een zware en moeilijke dag gingen we weer naar huis. Ik voelde echt een leegte.. Ik mocht haar paar keer bezoeken en zei elke keer wanneer ik haar zag dat ik heel veel van haar houd. Woensdag 25 juni werd ze begraven.

Ze is uit het oog maar zal voor altijd in ons hart blijven. En we zullen haar ooit een nieuw broertje of zusje geven dat is wel zeker.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.