Onze eerste zwangerschap

by Emli
(Haarlem)

Eindelijk!! Na een jaar proberen zijn we zwanger, blijdschap kan niet op.
De eerste paar weken voel ik me moe en misselijk, maar dat is heel normaal zeggen mensen om me heen.
We bellen de verloskundige en mogen 6 dagen later op intake komen.
Elke dag zijn we super blij en kunnen het stomweg niet eens voor ons houden.
Een week of 4 later voel ik mij opeens "minder zwanger".. ik zocht er niet veel achter, want ik ben immers pas 7,5 week zwanger.

Mijn partner zei al, misschien is er iets niet goed, maar ik wou er niet aan geloven!

21 Dec 2016, de dag van de echo!
Vol zenuwen gaan we naar de vk toe.
De echo begint.
Na een minuut of 3 zoeken zegt ze de woorden "ik zie niets"...
Ik schrik, hoezo je ziet niets, ik ben toch zwanger.. waar is onze baby??
En dan opeens, aan de linkerkant van mn baarmoeder zien we iets zitten.
Een leeg vruchtzakje en een miniscuul embryotje te grootte van een tictac en zonder hartslag.
We hebben een missed abortion.

Ik huil hard en wil meteen naar huis, alleen moet ik eerst een gesprek aan met de Vk.

23 Dec 2016, vandaag bij de Gynaecoloog geweest en heb pillen meegekregen om de miskraam op gang te helpen.

Momenteel is alles nog in volle gang en heb ik buikpijn...

Het verdriet is er nog, maar we houden hoop dat de volgende zwangerschap goed gaat verlopen!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.