Onverwachts verlies

by Chardonine
(Nederland)

Tot een paar uur geleden wist ik niet dat ik zwanger was. En dat met de nadruk op was..

Het begon een paar dagen geleden met wat bloedverlies, ongeveer net zo veel als op de laatste dagen van je menstruatie. Vanochtend kreeg ik vrij heftige krampen in mijn onderbuik. Zal wel ongesteld geworden zijn dacht ik. Maar praktisch gezien was dat niet mogelijk omdat ik de pil 3 maanden lang door slik.
Naar mate de dag vorderde, werd de pijn alsmaar erger. Het leken een soort wee├źn die om de paar minuten in dezelfde hevigheid terugkeerden. Toen ik op stond liep het bloed letterlijk langs mijn benen naar beneden. Maakte me verschrikkelijk veel zorgen aangezien de hevigheid.
Voor de zekerheid toch maar even langs de huisarts gegaan, en haar advies was even afwachten en wat medicatie tegen de pijn.
Niet helemaal gerustgesteld ging ik naar huis, maar zij was tenslotte de huisarts. Over een miskraam hebben we het niet gehad, het zou namelijk wel aan de pil liggen.
Niets was minder waar..

Toen ik een paar uur geleden op het toilet zat kreeg ik nog sterkere pijn in mijn onderbuik, en een soort druk aan de binnenkant. Op het moment dat ik dacht dat het voorbij was en rustig uitademde viel er iets. Een soort zakje, in de vorm van een garnaal als het ware. Snel heb ik er foto's van gemaakt, en vervolgens doorgespoeld. Totaal overstuur ben ik op bed gaan liggen. Besefte totaal niet wat me was overkomen.

Maar nu begint het langzaam binnen te komen, er zat een kindje in mij. Van mij. Ondanks dat ik geen idee had dat ik zwanger was voel ik me erg leeg. Ik heb nog steeds last van buikpijn, word er dus steeds aan herinnerd. Het lijkt makkelijker te verwerken als je niet wist dat je zwanger was, maar daar ben ik het niet mee eens.
Ik verwijt mezelf nu van alles, mijn onoplettendheid maar vooral de losbandige levensstijl van de afgelopen tijd. Ik had mijn lichaam in de gaten moeten houden, gezonder moeten eten, niet moeten drinken en roken. Makkelijk gezegd zo achteraf. Maar je maakt jezelf helemaal gek met de vraag "Wat als?"

Ondanks mijn leeftijd (ik ben nog wat aan de jonge kant) was het wel van harte welkom geweest..
Hopelijk kan ik dit onverwachtse verlies een plaatsje geven, en ik op een later moment nog een mooie zwangerschap mee mag maken.

Er zullen er vast meer zijn die er tijdens of na de miskraam pas achter komen dat ze zwanger waren. Voor jullie, je hebt het dubbele te verwerken en dat is zwaar. Maar twijfel niet aan jezelf, er komen hopelijk nog kansen genoeg om zwanger te worden!


Iedereen die in deze of in een andere (soortgelijke) positie zit, voor jullie allen, onwijs veel sterkte!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.