Ons wondertje

by Ingrid
(Zwolle)

In januari 2016 kwam ik erachter dat we spontaan zwanger waren geworden. Iets wat volgens verschillende problemen bij mij en mijn man volgens de doktoren niet mogelijk is.

We waren blij verrast. Ik was toen 5 weken zwanger. Vanaf 6 weken zwanger begon ik regelmatig bloed te verliezen. Heb met 8 weken een vroege echo gehad, we zagen een mooi hartje kloppen. Dat nam wel iets van de zorgen weg, dus toen ik een paar dagen later weer een beetje bloed begon te verliezen, maakte ik me niet meteen druk.

Gisteren 10-02-2016 begon het bloedverlies iets erger te worden en ik had heel erg last van mijn rug. Rond de middag kreeg ik een soort van wee├źn. En heb ik de verloskundige gebeld om te vragen of ik het vruchtje moest opvangen voor controle. Ze probeerde me nog gerust te stellen. Maar ik wist zeker dat ik het vruchtje aan het verliezen was.

Om 17.00 voelde ik tijdens een toiletbezoek het vruchtje naar buiten komen, was te laat met opvangen. Ik heb hem uit de wc gepakt omdat ik hem wou zien. Hij was helemaal compleet, hij zat nog in zijn vliezen. Je kon heel mooi zijn hoofdje, oogjes, armpjes, beentjes, handjes, vingertjes, voetjes, teentjes, ruggengraat en zo zien. Ik heb hem in een bakje water gedaan zodat mijn man hem ook nog kon bekijken als hij dat wou.

S avonds heb ik de vliezen los gemaakt, ik wou hem vast houden en foto's maken. Waarom weet ik niet, maar ik had zoiets van nu kan het, straks is hij weg. Daarna heb ik hem in een klein doosje gedaan en zijn mijn man en ik naar het bos gereden. Daar hebben we hem op een mooie plek begraven.

Ik mis hem heel erg, zou hem het liefste weer opgraven. Ik heb het gevoel dat ik hem in de steek laat daar zo alleen. We zijn vandaag nog even op de plek geweest waar hij ligt, toen bedacht ik me ineens dat ik hem niet gezegd heb dat ik van hem hou toen ik hem in mijn handen had. Daar zit ik nu het meeste mee.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.