Ons prinsesje

by Mandy

Hallo allemaal,

Mijn partner en ik zijn al bijna 10 jaar samen en we waren het eens dat we graag ons gezin wilde uitbreiden met een kindje. Na het stoppen met de pil was ik binnen 3 a 4 maanden zwanger. Wat waren we blij. De eerste 16 weken was ik nog erg bezig met wat als het fout gaat. Maar na de 17 weken echo en we te horen kregen dat we een meisje zouden krijgen was ik gelukkiger dan ooit. We kochten spulletjes, zochten een kinderkamer uit en vertelden aan iedereen dat we zwanger waren.
Helaas heeft dit geluk niet lang meer mogen duren.

Op 24 juli 2013 gingen mijn partner en ik naar de verloskundige voor controle. We waren inmiddels 19 weken en alles leek goed bij de vorige controles en echo's. Bij het luisteren naar het hartje was deze niet te horen. De verloskundige gaf wel aan onze dochter te kunnen horen schoppen en dergelijke. Ik had echter geen goed gevoel en begon vreselijk te huilen. Om mij gerust te stellen adviseerde de verloskundige een echo. Helaas op de echo was al snel te zien dat haar hartje niet meer klopte. Wat een schrik, en wat deed het zeer om haar zo hopeloos te zien liggen in mijn buik.. De eerste vraag was dan ook hoe kan dat nou alles was goed en je hoorde der net nog... ? Op 27 juli zijn we bevallen van onze prachtige dochter Fenna. We hebben afscheid van haar kunnen nemen toen ze op mijn buik lag. We weten niet wat er voor heeft gezorgd dat zij niet meer bij ons is. Nu is het tijd om te rouwen en hopen dat we hier ooit overheen komen. Op google zag ik deze site. En wat is het fijn om hier mijn verhaal te kunnen doen.

Vandaag heb ik een ketting laten maken . Als hangertje een hartje met haar naam erin gegraveerd, en op de achterkant de datum van haar geboorte. Op deze manier heb ik het idee dat ik haar zo voor altijd bij me kan dragen.

Lieve Fenna je was zo gewenst! Papa en mama gaan jou vreselijk missen, rust zacht!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.