Ons kruumeltje... zo lief... zo klein

by Sandra van Dijk
(Barneveld)

Zo lief... zo klein...
Maar ook jij mag niet langer bij ons zijn.
Jouw armpjes en beentjes bewogen er al helemaal op los...
Je bezorgde bij mama op haar wangen bij elke echo een rode blos.
De angst jou te verliezen werd iets minder met de dag...
Vooral als ik jou zo tevreden liggen zag.
Jouw hartje klopte zo snel..
De artsen gaven ons het gevoel van "deze redt het wel"!
Toch werd de nachtmerrie opnieuw herhaald...
en word ook jij bij ons weggehaald.
Lief kruumeltje wat maakte jij ons gelukkig en blij...
en ben trots dat je even wou blijven bij mij.
Wij zullen voor altijd van je houden en jouw trotse mama's zijn!
Straks hopelijk weer met een lach maar nu hebben we erg veel pijn.
Jouw niet zien opgroeien en nu al moeten missen.
Is niet eerlijk en had gewild dat de arts haarzelf zou vergissen.
Onze harten huilen en we voelen ons verslagen.
Maar ik vond het een eer jou te mogen dragen.
Droom maar zacht lieve schat...
Wij gaan nooit weg en sluiten je in ons hart.

Wij houden van je voor altijd....

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Gedicht voor overleden kind.