Ons grote verlies...

by Wendy en Steven
(Belgie)

Sinds de dag dat ik ons wondertje heb verloren voel ik me zo leeg vanbinnen..
Ook al was mijn zwangerschap nog maar pril toch is het een zware klap voor ons geweest.
Mijn vriend en ik waren zo blij met de zwangerschap, ik lijd namelijk aan een auto immuun ziekte en een zware spierziekte maar toen ik wist dat ik zwanger was kon ik precies de hele wereld terug aan.
Na een 7 weekjes zwanger te zijn geweest gebeurde het gene waar ik zo bang voor was dat het zou gebeuren.
Een misval :'( kreeg ik, sindsdien voel ik me zo leeg.
De eerste dagen duwde ik mijn vriend weg ik voelde me schuldig.
Nog altijd voel ik me trouwens schuldig, want mijn lichaam stoot ons sterretje af.
Door mijn schuld zijn we al 2 keer dit jaar ons wonder sterretje verloren en dat vreet enorm aan me.
Mijn vriend neemt het me totaal niet kwalijk en hij steunt me enorm waar ik enorm blij voor ben want zonder zijn steun zou ik helemaal kapot zijn van verdriet.
Onze 2 wonder sterretjes staan elke avond hoog aan de hemel te fonkelen naar ons.
Vandaar uit waken ze over ons..
Als "therapie" om het verlies een beetje te verwerken schrijf ik mijn gevoelens neer in gedichtjes.
Wij hopen dat elk koppel die ook een wonder sterretje missen veel troost en steun bij elkander kunnen vinden en aan allen hier op deze site veel sterkte met het verlies...

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.