Ons engeltje

by Angela
(Nederland)

Hoi

Ik zal me maar even voorstellen. Mijn naam is Angela en ik ben 27 jaar, moeder van een prachtige dochter van al weer vijf jaar en heb net mijn tweede wonder tot mijn grote verdriet verloren.

Twee jaar terug besloten wij te stoppen met de pil. Na mijn ervaring van mijn eerste dochter dacht ik dat alles wel zo gebeurd zou zijn, maar naar gelang anderhalf jaar verstreek zijn we afgelopen zomer 2013 toch voor onderzoeken verder gegaan. Helaas kwamen wij erachter dat het aantal spermacellen bij mijn (tweede) man niet in de hoeveelheid is zoals hoort. Maar goed, zoals de gynaecoloog zei, je hebt er immers maar 1 nodig en wij besloten daar vanuit nog een half jaar aan te kijken.

3 december klaar om de gynaecoloog te bellen. Bedacht ik me laat ik toch eens een test doen en wie weet zijn wij dan ook zo'n gelukkig paar die vlak voor hulp toch zwanger raakt. Die week heb ik iedere dag vol ongeloof naar de zwangerschapstesten gekeken. Dolgelukkig hebben wij deze weken geleefd naar 30 december, een dag voor onze trouwdag om het hartje van ons kleine wonder aan te mogen horen. Eenmaal bij de echo zien we enkel een heel klein stipje verschijnen zonder hartslag. Me hart stopte, ik wist genoeg. Ze wilde nogmaals kijken, maar dit was het dan, onze droom in duigen.

Zo verslagen beleefde wij onze trouwdag de 31ste. Waar iedereen ons feliciteerde met onze bijzondere dag. konden wij van binnen enkel huilen. 7 januari kregen wij nog een echo als zekerheid en toch besluipt je de hoop dat dit lang verwachte wonder toch is gaan groeien. Dan wordt alles een soort droom waar je opties besproken worden en alles plots klinisch is.

Na die dag heb ik dinsdag de pillen in gebracht om onze droom die dag in definitieve duigen te laten vallen. Na een slopende dag verloor ik ons kleine wonder en als enorme klap vonden wij twee vruchtzakjes. Als de week dan voorbij gaat wordt het vloeien weer erger. Afgelopen zondag heeft mijn man het ziekenhuis gebeld. Eenmaal daar aangekomen wordt mijn angst werkelijkheid, mijn baarmoeder is nog niet schoon en moet alsnog voor een curettage.

Deze laatste drie weken zijn de meest slopende die ik ooit heb meegemaakt. Al mijn hoop op ons kleine kindje is vervlogen en hoe zeer mensen willen troosten, niemand lijkt mijn pijn te bevatten. Alles voelt als een nachtmerrie en iedere keer hoop ik wakker te worden uit deze ellende en gewoon de elfde week van mijn zwangerschap in te gaan. Maar helaas is dit alles geen droom en zullen wij voorlopig nog met zijn drietjes blijven.

Comments for Ons engeltje

Click here to add your own comments

Jan 16, 2014
Dit gedichtje vind ik zelf prachtig en staat ook al ingelijst
by: Angela

My Mom, she tells a lot of lies,
She never did before
But from now until she dies,
She'll tell a whole lot more.
Ask my Mom how she is
And because she can't explain,
She will tell a little lie
because she can't describe the pain.

Ask my Mom how she is,
She'll say "I'm alright."
If that's the truth, then tell me,
why does she cry each night ?
Ask my Mom how she is
She seems to cope so well,
She didn't have a choice you see,
Nor the strength to yell.

Ask my Mom how she is,
"I'm fine, I'm well, I'm coping."
For God's sake Mom, just tell the truth,
Just say your heart is broken
She'll love me all her life
I loved her all of mine.
But if you ask her how she is,
She'll lie and say she's fine.

I am here in Heaven
I cannot hug from here.
If she lies to you don't listen
Hug her and hold her near.

On the day we meet again,
We'll smile and I'll be bold.
I'll say,
"You're lucky to get in here, Mom,
With all the lies you told!"

Click here to add your own comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.