Nooit verwacht

by Didi
(Leuven )

Mijn vriend en ik fantaseerden al lang over een gezin. En minimensje in de combinatie van hem en mijzelf. Toen ik dan zwanger bleek te zijn waren we enthousiast, en dat is nog zachtjes uitgedrukt. Mijn vriend was emotioneel en enorm lief voor me. Ik was iets voorzichtiger, maar toen ook de huisarts zei dat het in orde leek te zijn, begon ik toch te dromen. We speculeerden over namen, zetten onszelf op de wachtlijst van de crèche en leefden op roze wolkjes. Ik heb een enorme stresserende en veeleisende job en plots (voor de eerste keer in jaren) durfde ik tegen mijn baas in te gaan, want ik moest aan ‘ons twee‘ denken. Gedaan met late uren werken dacht ik, want over enkele maanden ben ik mama en dan wil ik er zijn voor mijn kleine spruit! Kan ik mijn baas best nu laten wennen aan het idee, toch? Ik delegeerde meer werk aan mijn medewerkers dan ooit tevoren en leefde voor het eerst ‘zen’! Ik heb me echt nog nooit zo gelukkig gevoeld.
Ik heb mezelf verkeerd ingeschat: ik ben het realistische, nuchtere type, dacht ik. Of zoals anderen zeggen ‘soms ben jij pessimistisch’. Maar nu leefde ik op een roze wolk. Mijn baby in spe was nu al de schattigste, slimste en mooiste van ze allemaal.
En plots kreeg ik uit het niets een lichte bloeding. Niks om je zorgen over te maken, zei de vroedvrouw. De huisarts nam toch voor de zekerheid nog een bloedtest.
Maar ik hoefde de uitslag niet af te wachten, die nacht had ik krampen en ik was misselijk. Ik stond ‘s ochtends op met een lichte bloeding, echt niet veel hoor. Niks om je zorgen over te maken, maakte ik mijzelf wijs. Maar mijn borsten waren slap, niet meer hard of pijnlijk. Ik wist genoeg. Niet vele uren later had ik op het werk te maken met een extreem zware bloeding. Ik spendeerde minutenlang op het toilet en huilde. Ik voelde me machteloos…je kan niks doen. De huisarts belde, de waarde was enorm gezakt, ik zou het verliezen. Niks nieuws voor me op dat moment. Ik moest maar troost vinden in het idee dat het vermoedelijk een fabricagefout was en dat het bij zoveel % van de vrouwen voorkwam . Bah, zo technisch!
En de Oscar gaat naar….. Ondertussen voel jij je toekomst tussen je benen wegglijden, maar je zit toch die vergadering voor. Jij sip? Och nee, dat lijkt maar zo weet ik mijn collega’s te overtuigen. Na enkele uren geef je dan toch toe. Onder het mom van “ik voel me niet zo lekker” ga je naar huis, nog niet goed beseffende wat er precies aan de hand is. En dan voel je je plots zo alleen en verdrietig. De tranen stromen over mijn wangen. Mijn beste – vele jaren jongere vriendin- zegt “beter op 6 weken dan op 5 maanden he”. Nee, niet beter op zes weken, gewoon niet a.u.b.!!
Mijn vriend deelt mijn verdriet, maar lijkt er sneller overheen te zijn. Terwijl ik bij elke plasbeurt wordt herinnerd wat voelt als mijn eerste moederlijk falen. De vroedvrouw beweert dat dat ene cavaatje van vorige week en de stress van het werk niet de oorzaak kunnen zijn. De volgende keer zal het vast beter gaan.
De volgende keer??? Het spookt door mijn hoofd. Het enige wat ik weet is dat ik de volgende keer niet zo blij meer zal zijn, dat ik mijn fantasie niet meer de vrije loop ga laten gaan. En geef toch toe, dat is erg!
Op dit moment vermijd ik de zwangere vrouwen of overgelukkige verse mama’s, maar soms kun je er niet onderuit. Een bevriend koppel van mijn vriend zijn net bevallen van hun eerste dochtertje. “ En we waren niet eens aan het proberen”, schaterlachte de dolgelukkige moeder zonder notie. Ik had haar met haar kop tegen de muur kunnen slaan, maar dat is niet eerlijk, de rationele versie van mijzelf weet dat.
En nu zit ik hier, alleen thuis met een glas wijn (ok ok, een fles!). Ik voel me langs de ene kant een aansteller, want er zijn mensen die ‘een kind’ op veel latere ‘leeftijd’ verliezen. Dus ik vraag me af of ik recht heb om te huilen, om me machteloos te voelen, om me boos te voelen en om me zo vreselijk alleen in de wereld te voelen .

Didi.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.