Mijn grote droom, veranderd in een nachtmerrie

by Maria
(Dortdrecht)

Het is een zonnige ochtend en ik begin vandaag met me dagelijkse routine,
Het huishouden doen... Ik maak schoon daarna neem ik een heerlijke douche en maak me op, stap de auto in en doe boodschappen.
Ondertussen bedenk ik of ik een zwangerschapstest zal halen, ik heb er nu al zoveel versleten het is eigenlijk zonde van het geld.
Toch na het boodschappen doen loop ik even snel de Kruidvat in een haal een Clearblue digitale zwangerschapstest.
Het is nu 3 maanden geleden dat ik en me vriend besloten hebben dat we een kindje willen we zijn dol gelukkig met elkaar en we willen graag gezinsuitbreiding.
Elke keer voelde ik me op de een of ander manier zwanger en dan deed ik een test en dan was het helaas vals alarm, ik denk dat ik dat voelde omdat ik gewoon heel graag wou en ergens in mij gewoon ontzettend onzeker was of het wel allemaal kon.
Ik kom thuis pak me boodschapjes uit en kijk naar de test, ik bedenk dat ik hem moet bewaren tot ik overtijd ben, ik berg hem op in de badkamer en dan ineens krijg ik zo zenuwachtig gevoel en kan eigenlijk niet wachten.. En dan duurt 4 dagen nog heeeel lang om te wachten.
Ik pak de test uit en gebruik hem volgend de aanwijzingen, ik leg hem neer met de gedachte dat het toch wel weer niet zal aanslaan. Ondertussen ruim ik me was op en ben druk met van alles.
Na een aantal minuten loop ik terug en kijk vluchtig na de test en tot mijn grote verbazing staat er "ZWANGER".
Ik kan me ogen niet geloven, ik zak door me benen en barst in tranen uit, ja het is echt zo ik word moeder!
Snel stap ik in de auto en haal nog een test, ik kom thuis en doe er nog een voor alle zekerheid, en ja hij slaat weer aan.
Ondertussen is mijn vriend thuis gekomen ik vertel het hem hij kan net als ik zijn oren niet geloven, wij nemen elkaar in de armen en ik huil van blijdschap wij gaan ons eigen gezinnetje krijgen.
Er gaat een paar dagen over heen we hebben het intussen tegen zijn ouders verteld en tegen mij ouders.
Om het te vieren gaan we met ze allen wat drinken, iedereen is intens gelukkig met het goede nieuws.
Mijn schoonouders blijven slapen ik heb al allemaal boodschappen gedaan voor een kater soepje voor morgenvroeg, want er zal wel een fuif drankje gedaan worden door iedereen ( en voor mij een appelsapje).
Ik verlies die avond een beetje bruin troebele afscheiding, iedereen zeg dat ik me vooral geen zorgen moet maken want het kan innestelingsbloed zijn of oud vuil.
Het is een late avond geworden ik word 's ochtends vroeg wakker en begin gelijk aan de soep me schoonouders drinken een bakje koffie.
Opeens voel ik een warm nat vloeistof langs me been lopen ik loop gauw naar het toilet en zie dat het bloed is.
Ik wil sterk blijven maar kan alleen maar huilen ik weet dat dit foute boel is.
Me schoonmoeder komt kijken of alles wel goed gaat ik vertel haar wat er aan de hand is we kijken elkaar moedeloos aan en weten niet zo goed wat we moeten doen.
Ik douche me eigen bel de verloskundige en die raad me aan dat ik rust moet houden, ik ga me bed ik heb een helse pijn en bloed ontzettend.
Ik heb een leeg gevoel in me en het is hartverscheurend om het idee te hebben dat alles wat ik in me hoofd had zitten niet meer gebeurd over 7 maanden, ik ga me baby niet zien voelen ruiken horen!
Ik heb weken alleen maar kunnen huilen en mezelf de schuld kunnen geven.
Ik voelde me hopeloos.
Gelukkig heb ik zoveel goede vrienden om me heen die me samen met me man er doorheen hebben gesleept.
En nu kan ik alleen nog maar denken dat ik niet kan wachten tot ik weer in verwachting raak, het gebeurd als het gebeurd en als de tijd rijp is.
Mijn wijze les die ik heb geleerd is treur niet om dingen die er nog niet zijn, alles kan nog komen. Heb lief wat je al hebt en dat is zeker een ding wat niemand mij meer kan afpakken.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.