Ik mis je..

Hoi.. ik wou toch eens even mijn verhaal kwijt. Kwam deze site tegen en leek mij een goede plek om het even kwijt te kunnen..

Ik heb een hele moeilijke jeugd gehad. Ben ook niet zo oud hoor.. :) Heb al vroeg op me eigen benen moeten staan. Maar is me goed gelukt. Heb mijn vriend leren kennen in een jeugdinstelling. Een tijdje hebben we gedacht aan een kindje.. maar omdat we uiteindelijk niet goed zaten qua werk en nog te jong waren vonden we, hebben we er niet meer te diep over nagedacht.. Ondertussen gebruikte ik alsnog de pil niet meer.. Langer als 2 jaar hebben we onbeschermd seks gehad. In die tijd heb ik ook testen gehad voor baarmoederhalskanker. Had een paar afwijkende cellen. Dat baarde me zorgen.. Ik had immers lang geen pil gebruikt en was nog steeds niet zwanger.. Misschien kon ik geen kindje krijgen dacht ik.. De dokter vertelde me dat dat niet zo is als je maar een paar afwijkende cellen hebt. Halfjaar later waren die ook weg... maar nog was ik niet zwanger en had ik toch vragen of ik wel een kindje kon krijgen met me vriend. Ik had aan mijn dokter gevraagd of ik een vruchtbaarheidsonderzoek kon krijgen, maar dat mag alleen als je echt een kinderwens hebt. We wouden wel een kindje maar niet perse in die tijd, dus was volgens de dokter nog niet nodig.

Uiteindelijk...
was 24-07-2013 mijn laatste menstruatie dag,
maar 5 weken later was ik nog niet ongesteld.. Had wel gevoelige borsten, maar dat krijg ik ook vaak als mijn menstruatie komt.. Ook ben ik altijd als ik wakker word al gauw misselijk, moet dan snel eten. Daarom had ik geen vermoeden naar een zwangerschap (ik was daar ondertussen ook niet meer mee bezig). Mijn vriend en ik wouden uitgaan, maar omdat we niet zeker wisten waarom me menstruatie uitbleef, hadden we besloten om eerst een test te doen. Die heb ik gedaan op 3-08-2013... en ja hoor, ik zag gelijk de positieve test! Er ging echt een apart gevoel door me heen. Had dit niet verwacht, maar was zo blij!! Ook me vriend was blij! Het was niet echt gepland, maar van harte welkom!!!! Ik was meteen gelukkig, had veel kriebels in mijn buik en voelde me heel goed!! Was ook begonnen met een zwangerschapsdagboek met wekelijks een foto van me buik (al zag je niet zo heel veel haha) en echo foto's, etc.
Ik had best wel een zware baan, lichamelijk en geestelijk zwaar... zware dingen doen en tillen, en veel stress. Uiteindelijk wou ik dus ook stoppen met die baan. Kon het niet meer aan, was uiteindelijk ook wat gevoeliger.
...en toen kreeg ik 16-08-2013 bruin bloedverlies. Ik maakte me meteen zorgen, maar had veel verhalen gehoord om me geen zorgen te maken. Het bruine bloedverlies heeft 1 dag aangehouden en toen liep het over naar hele erge krampen. Heb de hele dag op de bank gelegen, kon niks. Het kwam met vlagen heel heftige krampen. Omdat we geen Paracetamol meer hadden ging me vriend deze halen. In die tijd moest ik naar de wc...en toen begon ik te bloeden. Gelijk naar het ziekenhuis. Daar zeiden ze dat ik moest afwachten, er was inderdaad waarschijnlijk een miskraam bezig. Heb de hele avond en nacht gehuild. Dezelfde nacht is mijn baby'tje er nog uit gekomen. Ik heb er zoveel verdriet van gehad. Heb een hele week in bed gelegen, kon niks meer doen, nergens meer aandenken, alleen maar huilen.. Vind het zo erg! We hebben zolang gewacht! Was ein-de-lijk zwanger! Was zo blij, voelde me zo gelukkig... en toen raakte ik het opeens kwijt :( Snapte ook echt niet waarom, maar besefte wel dat ik niet anders kon dan accepteren. Het is de natuur, kun je niks aan veranderen, het was niet gezond... maar toch! Het was ons baby'tje... wou en wil het terug... ons baby'tje, maar helaas gaat dat niet meer.

Ik heb een week lang bloed verlies door de miskraam, werd 4,5 week later weer ongesteld na de miskraam. Ben aan de ene kant wel blij dat mijn menstruatie er aan kwam. Heb ook wat verhalen gehoord van mensen die lange tijd niet menstrueerden na de miskraam.. en dat hoopte ik niet natuurlijk.

Mijn vriend en ik hebben besloten na de miskraam om toch weer te gaan voor een kindje, nu hebben we wel echt een kinderwens!

Heb me toch wel goed neer kunnen leggen bij de gebeurtenis. Vind het erg zwaar en klote dat deze dingen gebeuren en dat het me overkomen is, maar heb het moeten accepteren en ik weet dat het wel goed komt. Heb het er natuurlijk op sommige momenten nog wel erg moeilijk mee, maar dat zal ook niet snel overgaan denk ik zo..

Vind het erg dat deze dingen vaak voorkomen. Het is zo erg! Je krijgt een kindje..en hoe klein dan ook...zo kostbaar... en je verliest het weer.. Snap het niet! Maar goed, we hopen op snel een zwangerschap...!!

Ik probeer er niet teveel aan te denken.. aan de kinderwens, maar is erg moeilijk. Ik vind het belangrijkste dat ik als ik weer zwanger ben een gezond kindje krijg wat goed blijft groeien in me buik en het leven.!

Ik wil de andere vrouwen die het hebben meegemaakt of meemaken erg veel sterkte wensen. Rust uit en kom er bovenop op de manier zoals jij je er het beste bij voelt...

Everything is gonna be alright...one time..

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.