Hartjes in het water...

by Marion van www.peuteren.nl
(Den Haag)

 (foto; vogeldagboek.nl)

(foto; vogeldagboek.nl)

Wonderen bestaan... en ik mocht zo’n klein maar prachtig wonder aanschouwen;

Op de geboortedag van mijn zoontje bezocht ik zijn grafje en het werd mij daar even teveel. Ik liep daarom, vooruit op de rest, de begraafplaats af. Vlak daarbij is een soort brug over het water en iets riep mij daar te blijven wachten op de rest. Ik keek over het water en bedacht dat het mooi zou zijn wanneer ik mijn zoontje zou kunnen zien. Vlak na die gedachte, hoorde ik de volgende woorden in mijn hoofd: ‘Het is geen kwestie van kúnnen, maar wíl je het ook zien?!’ ‘Ja’, dacht ik, ‘ik wil het héél graag!’

Direct kwam daar een waterhoentje aanzwemmen. Hij keek omhoog, mij recht in de ogen aan, kwaakte drie keer (drie is het getal van Nick*, mijn engeltje) en draaide zich om. Hij keek nog eens achterom of ik echt wel naar hem keek en ging toen rondjes zwemmen, maar op een manier waardoor er allemaal hartjes in het water ontstonden...
Na een heleboel hartjes, keek hij nog eens naar mij en zwom toen weg...
Als ik weer denk, aan deze prachtige hartjes in het water, wordt mijn hart wederom verwarmd en verschijnt er nog steeds een glimlach rond mijn lippen... Wow...

Liefs Marion van www.peuteren.nl

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Wondertjes.