Groot verlangen naar een baby

Op internet lees ik alleen maar verhalen over kinderloos zijn doordat het niet lukt om zwanger te raken. Dat is natuurlijk heel vervelend, maar vanuit mijn situatie gezien zou ik dat beter kunnen accepteren dan mijn eigen verhaal.
Ik was 29 toen ik trouwde met mijn (inmiddels) ex. De man met wie ik in het begin droomde van een gezin, bleek later een zieke psychopaat die alleen maar bezig was met zijn werk. Ik werd psychisch onderdrukt en was erg bang voor hem. Hoewel ik verlangde naar een kind, durfde ik dit niet aan met hem. Als hij zo met mij omging, hoe zou hij zijn kind dan wel niet behandelen? Omdat ik bleef hopen dat het ooit goed kwam, ben ik 8 jaar bij hem gebleven.
Na 8 jaar kwam ik alleen te staan en ontmoette vrij snel een lieve man met wie ik nog altijd samen ben. Hoe snel nadat je met iemand samen bent, zou je 'aan kinderen beginnen'? Toen dat gevoel groeide, vond ik mezelf echt te oud en was bang voor complicaties.
Ik ben nu 41 en heb veel moeite met de mensen in mijn omgeving die de leeftijd hebben om een gezin te stichten.

Kon ik de tijd maar terugdraaien, maar dat gaat niet.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.