Echt een wonder...

Dit verhaal is geschreven op 18 juli 2012 en is door een fout nu pas op de Dagliefkindjewebsite geplaatst. Mijn excuses hiervoor... Jozette Ederveen (eigenaresse Dagliefkindje)

Het is nu al 2 weken geleden. Ik ben nu bijna 28 weken zwanger van ons zoontje en we hebben flink wat meegemaakt... Bijna waren we ook dit kindje kwijt (heb eind oktober 2011 een miskraam gehad met ong 6 weken)...
Hieronder mijn verhaal over ons dappere sterke kindje:

Dinsdagochtend 3 juni was het weer zover, ik had een galkoliek zoals wel vaker sinds de 20e week van me zwangerschap. Dus wij naar het ziekenhuis voor een pethidine-injectie en na lang wachten, tegen de avond kwam er een chirurg naar ons toe. hij had overlegd en uiteindelijk leek het hem toch het beste om de galblaas te verwijderen...natuurlijk niet zonder risico's maar om de dag pijn en pijnstillende injecties zijn natuurlijk ook niks en ook slecht voor de baby!!

Tegen half 8 werd ik naar de o.k. gebracht. Ik heb de chirurg nog zo gezegd dat mijn baarmoeder al best groot was, maar hij zei dat dat nog wel 'meeviel' en dat het kindje nog in een soort 'mandje' lag... Ik heb zowel hem als de assistentes, vlak voor ik onder narcose ging, nog nadrukkelijk gevraagd goed op mijn kindje te passen en dit zouden ze ook zeker doen. Toen voelde ik me steeds moeier en moeier worden en toen was ik weg..

Mijn vriend en ouders die bleven in het ziekenhuis wachten. Ze zouden na een uur gebeld worden door de chirurg, maar er kwam niks. Geen telefoontje, niks. Mijn moeder ging toen naar de receptie want dit kon toch niet kloppen? En toen belde de chirurg op... Hij zei niet veel tegen ze alleen dat hij even met ze moest praten. Totdat hij kwam duurde het alweer ontzettend lang... Uiteindelijk, al krabbend op zijn hoofd kwam hij vertellen dat er een grote complicatie was ontstaan: hij had een inschattingsfout gemaakt en bij de operatie mijn baarmoeder en vruchtzak doorboort. Hier kwam hij achter doordat mijn buik ineens heel bol werd (van het vruchtwater dus)....

Ik kan me zelf niet veel meer herinneren, ik werd wakker en dacht yes, ik ben voortaan van die akelige pijn af!!! Totdat de chirurg naast me kwam staan en zei dat er iets mis was gegaan... Nou en dan stort je wereld in, ook al ben je nog zo versufd. Toen ging alles heel snel, ben met ambulance vervoerd naar een academisch ziekenhuis en ook mijn vriend en gynaecoloog gingen mee. Mijn ouders zijn ook er heen gegaan. Verder heb ik niet veel van die avond meer meegekregen, alleen wat vage beelden..

Ik heb longrijpingsinjecties gehad, 2 avonden achter elkaar en die avond van de laatste injectie was ik 26 weken zwanger. Als de baby zou komen, zouden ze er alles aan doen om hem in leven te houden. Ook heb ik een tijd aan de weeenremers gelegen...

Gelukkig gaat het met ons mannetje goed, hartfilmpjes en echo's waren godzijdank helemaal in orde. Het had ook heel anders kunnen aflopen. Er blijft altijd een kans dat hij te vroeg geboren gaat worden ... Maar gelukkig lijkt het er tot nu toe niet op. Wel heb ik iets ontsluiting...
Ikzelf knap aardig op maar heb wel een litteken van mijn borstbeen tot mijn navel.

Nu maar volledig aansterken en dan die debiel van een chirurg aanpakken... Wat n laml*l... Hij heeft zulke enorme fouten gemaakt. Door hem waren we bijna ons kleine mannetje kwijt. Ik bevat het nog steeds niet. En zelfs nu nog zijn er risico's.
Een chirurg vertrouw je en je gaat er vanuit dat hij weet wat hij doet... Nou dat blijkt dus wel weer...

Gelukkig zit ons kleintje nog veilig in mijn buik, maar we beseffen dat we door het oog van de naald gekropen zijn. Er heeft echt een engeltje op onze schouders gezeten.
Wel moet ik nu de rest van mijn zwangerschap op controle blijven in het ziekenhuis en ook mag ik niet op de normale manier bevallen maar moet via een keizersnede.

Hoe boos ik ook ben op die chirurg (wat je eigelijk geen chirurg mag noemen) ben ik toch heel dankbaar dat het met onze kleine goed gaat. Als hij maar gezond word dat is het belangrijkste!!

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.