Depressie na een miskraam

Een miskraam kan een enorme impact op je leven hebben. Na het verlies van een kindje kun je moeite hebben om je leven weer op te pakken. Je wilt wel verder gaan en genieten van je leven, maar je weet gewoon niet hoe. Misschien heb je last van een depressie na je miskraam.

Waarom voel ik mij zo rot?  

Het is heel begrijpelijk dat je emoties voelt na het verlies van je kindje. Een kind is een deel van jezelf en is daarom voor altijd met jou verbonden. Het heeft geleefd en gegroeid in je buik, ook al was dit soms maar voor even.  

Je hebt het gekoesterd en droomde al over de toekomst. Je mocht even het geluksgevoel ervaren van het zwanger zijn; namen verzinnen voor je kindje(s), een geboortekaartje maken, zwangerschapscadeautjes krijgen, het kopen van spulletjes voor de baby en de babykamer, enz. 

Misschien zag je al een toekomst voor je, waarin je een prachtige baby in je armen had liggen. Zag  jezelf al lopen achter een kinderwagen. Was al aan het bedenken wat je je kindje allemaal mee wilde geven in deze wereld. 

Helaas was daar na de miskraam die grote ontgoocheling! Ineens was jouw kindje er niet meer…   Weg is die mooie droom! De leegte waar je dan in valt is onbeschrijfelijk! Zoals ze zeggen bij het spel ganzenbord; ga terug naar start!!! Je moet je leven weer helemaal opnieuw gaan bekijken en vorm gaan geven. 

Op sommige momenten wordt je herinnert aan je verlies en het is heel normaal dat dit emoties bij je oproept! Wanneer je voelt dat het je allemaal te veel wordt, ga dan praten met je huisarts!


Waarom hoor je bijna niets over miskramen? 

Dat er nog steeds niet in de openheid over een miskraam wordt gepraat,  is omdat er zoveel verdriet bij komt kijken. Verder hangt er eigenlijk nog steeds een soort van taboe op het onderwerp miskraam. Er wordt over gesproken als een soort van stil gefluister.

Grotendeels heeft dit nog te maken met vroeger. Toen werd er helemaal niet gesproken over een miskraam of doodgeboren baby. Het kindje werd bij de moeder weggehaald en verder werd er gewoonweg niet meer over gesproken. 

Veel vrouwen hebben daar nu nog steeds last van, doordat zij nooit (goed) afscheid van hun kindje hebben kunnen nemen!


Waarom krijg ik geen hulp? 

Grotendeels komt dit door onwetendheid! De samenleving weet gewoon niet wat zij voor jou of voor jouw gezin kunnen doen. Zij weten niet dat sommige vrouwen na hun miskraam lichamelijk en of geestelijk niet in staat zijn om het huishouden te doen en voor haar partner/gezin te zorgen. 

Mensen willen vaak wel helpen, alleen weten zij niet hoe;  want wat moet je zeggen tegen iemand die net een kindje heeft verloren? Hoe kan je die persoon  bij dit verlies troosten?                                                                                                            

Vrouwen die net bevallen zijn van een baby of een grote operatie achter de rug hebben, krijgen bezoek in het ziekenhuis en/of  thuis.  Zij krijgen kaarten, cadeautjes, fruitmandjes en bloemen om hen te feliciteren of te troosten, als teken dat mensen aan hen denken. Ook worden zij vaak ondersteunt met kraam- of Alfahulp. 

Het zou fijn zijn als de samenleving dit ook zou doen voor vrouwen die een miskraam hebben gehad! 


Wat kan ik daar zelf aan doen?  

Uit tegenover anderen je gevoelens en verdriet. Maar… durf vooral hulp en steun te vragen aan je omgeving! Vertel aan hen wat er met je aan de hand is en dat je je niet goed voelt! Vraag aan familie, vrienden en buren of zij:  

  • langs willen komen omdat je wilt praten of omdat je een arm om je heen nodig hebt 
  • boodschappen voor je willen doen
  • voor je willen koken, stofzuigen, e.d. 
  • je huisdieren eten willen geven
  • je kinderen uit school willen halen 
  • etc.


Hoe weet ik dat ik een depressie heb?  

Signalen van een depressie kunnen zijn: 

  • Continu moe zijn en weinig energie hebben 
  • Het liefst de hele dag in bed willen blijven liggen 
  • Slecht of juist heel veel slapen 
  • Geen trek hebben in eten of juist heel veel snoepen 
  • Nergens zin in hebben
  • Zomaar spontaan huilen
  • Niet meer kunnen genieten 
  • Veel piekeren
  • Het gevoel hebben dat je niets waard bent
  • Je leeg voelen/helemaal op voelen
  • Lichamelijke onrust
  • Gespannen zijn  
  • Prikkelbaar zijn
  • Last hebben van stemmingswisselingen 
  • Concentratieproblemen
  • Vergeetachtigheid
  • Schuldgevoelens 
  • Steeds denken aan dood of aan zelfmoord 


Hoe kom ik daar weer van af?  

De ene vrouw is de andere niet! Daarom kan de tijd van psychisch herstel sterk verschillen; de ene vrouw is er na enkele maanden 'overheen', de andere doet er jaren over.                                                                   

Het verlies van een kindje vergeten sommige vrouwen nooit.

Wat wel bij alle vrouwen hetzelfde is, is dat ze een rouwverwerkingsproces doormaken. Hoe kort de foetus ook geleefd heeft, het maakt voor het gevoel van verlies niets uit. 

Wanneer je denkt dat je een depressie hebt, adviseer ik je om hulp te gaan zoeken. Ga naar je huisarts!