Blij en verdrietig

by Denise
(Nederland)

Na 12 weken zwangerschap hadden we een paar dagen geleden alweer de tweede echo.
Alles ging prima met ons kleintje, ik was enorm opgelucht want ik heb de hele zwangerschap al een gek onderbuik gevoel gehad. De verloskundige zag ineens een tweede kindje en feliciteerde ons door het dolle heen. Ze was dol enthousiast. We waren zelf licht geschokt maar ook een tweede was zeer welkom. Er ging zoveel door me heen, zoveel mooie dingen maar ook ingewikkelde dingen die twee kindjes met zich mee brengen. De kindjes leken allebei gezellig te zwemmen. Ze wist al te vertellen dat het een een-eiige tweeling was en feliciteerde ons nogmaals uitgebreid. Totdat ze een hartslag niet kon vinden en de bewegingen van het tweede kindje waarschijnlijk veroorzaakt werden doordat het eerste kindje zo hard aan het bewegen was. Ook was het tweede kindje te klein en zat er een vliesje omheen.
Het kindje was niet goed.... het is overleden...
Ik kan niet goed beschrijven hoeveel emoties ik in 10 minuten gevoelt heb... eerst heb je 1 kindje, dan twee, en dan toch een. Je bent iets verloren waarvan je niet eens wist dat je het had. En daarbovenop maakte de verloskundige zich zorgen over het kindje wat wel leefde. Ze stuurde ons direct door naar de gynaecoloog. Een ietwat onpersoonlijk figuur die ons bij binnenkomst feliciteerde met onze tweeling aangezien hij niet goed ingelezen was.
Met het kindje dat leeft is alles vooralsnog prima. Hij of zij heeft een sterke hartslag, is 4,5 cm en zwaait en zwemt. Het loopt meer risico op aangeboren afwijkingen maar dat zien we wel als het zover is. De kans op een miskraam blijft zoiezo tot week 20 bestaan omdat het overleden kindje de ander mee kan trekken. Als alles "goed" gaat dan neemt mijn lichaam het overleden kindje vanzelf op.
Het is 2,5 cm groot en ik heb het op meerdere echo foto's. Op veel foto's die we hebben staan 2 kindjes.
Het voelt heel erg dubbel, ook vanwege de reacties van anderen. Theoretisch gezien hadden we vorige week 1 kindje en nu nog steeds. Nu we weten dat het goed gaat met het andere kindje denken mensen dat het over is. "gelukkig dat nu alles goed is" Je hebt er in elk geval nog een. Ik ben ook blij dat alles tot nu toe goed is met het kindje, maar ik ben ook een kindje kwijt. Het kindje is zijn / haar broertje of zusje kwijt. Hoe ga ik dat ooit vertellen?
Blij om de een en tegelijkertijd verdriet om de ander. Iets wat ik niet kan plaatsen want ik wist in eerste instantie niet eens dat het er was en ik heb niets tastbaars.

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.