Bijna 7 weken zwanger

by Cindy
(Nederland )

Op mijn verjaardag 19 april was mijn mooiste geschenk een positieve zwangerschapstest.
Ik was zo blij, maar mijn blijdschap veranderde op 20 april in verdriet toen mijn partner zei dat hij eigenlijk niet zo blij ermee was dat ik zo snel zwanger was.
Hij wilde liever een abortus, want nu kwam hem niet zo gelegen.
Omdat we met zijn tweën waren heb ik een afspraak gemaakt op 2 mei bij de abortuskliniek, maar daar duidelijk gezegd dat niet ik maar hij de abortus wilde en er werd niets gedaan.
Ik had de keuze al gemaakt ik hou het kind.
Mijn partner besloot de relatie te beëindigen.
Op 4 mei ging ik naar de verloskundige en daar vertrouwden ze de echo niet.
Ik moest met spoed bloed prikken en het zag er allemaal nog hoopvol uit.
Op 8 mei moest ik nog eens bloed prikken, het was de verjaardag van mijn overleden oma.
En om half 2 kwam het telefoontje die mijn wereld deed instorten. Het HCG-hormoon was stil blijven staan, het groeide niet en ik moest afwachten wanneer de miskraam op gang kwam (daar moest ik wettelijk gezien 1 week op wachten).
Toch had ik een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog op 10 mei, want ik was niet van plan om 1 week zo te lopen wetend dat ik een miskraam ging krijgen.
Maar op 9 mei rond de klok van 11 werd mijn nachtmerrie werkelijkheid.
Ik begon te bloeden, het was zo ver, mijn zwangerschap werd afgebroken.
Ik ben er zo kapot van, want voor mij was het wel een wensbaby.
Ik weet er even niet mee om te gaan.
Het was bijna 7 weken, dus nog pril maar mijn verdriet is intens :-(

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.