Ballon

by Franca
(Nieuwegein)

Ballon

Ik laat je los...

Eerst hield ik het touwtje
wat ons verbond stevig vast.
Was bang om je te verliezen.
Het was nog te vroeg om je te laten gaan.

Van binnen woedde een enorme worsteling.
Op de ballon schreef ik allerlei wensen.
Nu laat ik je gaan...
Nu laat ik je los...

Ik open mijn handen en sluit mijn ogen in de ochtendzon.
Ik voel de warmte en de innerlijke rust.
Zachtjes hoor ik een vriendelijke stem in mijn gedachte.
Je kan het aan...
laat het gaan...
ze is veilig in Mijn handen.

Nu zweeft er een witte ballon in de lucht.
Ik kijk er naar met een diepe zucht.
Ga maar...
Ik ben hier...

Franca


Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Gedicht voor overleden kind.