Baby C 🌟

Hallo allemaal,
Ik ben 25 jaar en ondertussen al 11,5 jaar samen met mijn vriend (25j).
We wilden al lang kindjes, maar het voor iedereen 'leuke' gedeelte was voor ons eerder een gedeelte van 'pijn'.
Na verschillende therapieen en kinesisten, lukte het ons toch. 19 september hadden we een positieve test in handen. We waren dolgelukkig.
Hoewel ik het liever nog even verzweeg tot die 12 weken, kon mijn vriend niet wachten om het te vertellen aan onze ouders... dus dat deden we. Ook zij waren zo gelukkig.

17 oktober zagen we het hartje kloppen. Pas 6 w later mocht ik terugkomen, maar omdat ik nogal een ongerust persoon ben, maakte ik na 2 weken opnieuw een afspraak. Jammer genoeg hebben we die afspraak niet meer gehaald. Een paar dagen geleden begon ik te bloeden en zijn we in paniek naar spoed gereden. Daar kregen we het harde verdict dat ons kindje niet meer was gegroeid en het hartje niet meer klopte. Het is vast een mirakel geweest dat we 17 oktober het hartje hebben zie kloppen. Lang zou het niet geduurd hebben.

Gisteren heb ik een curettage laten uitvoeren. Mijn kindje wou niet vanzelf komen, maar dicht bij mij blijven. Ik heb helse pijnen gehad en voor de curettage nog 2 dagen op spoed gelegen.

Ik kan er moeilijk mee omgaan. Het lijkt alsof ik alleen met mijn vriend wil en kan praten.. bij alle andere mensen klap ik dicht, ik vermijd ze zelfs. Hoelang gaat dit gevoel nog duren?

Ook al was hij/zij er amper... ik mis hem/haar zo... 😔

Click here to post comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.