Afwachten ..

by Naomie
(Woensdrecht)

Vorig jaar in mei ontdekte ik dat ik zwanger was .. wij waren bewust gestopt met de pil .
We waren net getrouwd en hadden een huisje gekocht dus vonden we het tijd om ineens de grote stap te zetten en onze liefde aan de buitenwereld te laten zien met een klein ukkie pukkie van ons 2 .
Wij zijn nu 5 jaar en half samen en ik ben 21 jaar ja vroeg getrouwd ik weet het .
Op een gewoone dag dat ik een zwangerschapstest had gedaan kon niets meer stuk !
Ik ben toen recht naar de winkel gereden om babysokjes in te pakken om straks aan de papa te geven .
wij waren alle 2 zo blij dat we begonnen te huilen en dat we recht naar onze ouders zijn gereden om het goede nieuws te vertellen .
Mijn schoonzus bleek toen ook zwanger te zijn we schilden maar 3 weken dus waren we allebei echt super blij .
Ik die volgende weken zeer blij, ging werken tot op een dag dat ik thuis was en bloed verloor. volledig in paniek heb ik naar mijn mama gebeld omdat ik niet echt wist hoe en wat te doen .
Zij raden mij aan om langs mike (man) zijn werk te gaan en naar het ziekenhuis te rijden .
Na lang wachten werden we dan geholpen en bleek op de echo een vruchtje van 8 weken te zien zonder hartactiviteit terwijl ik 11 weken zou moeten zijn .
Mijn wereld sloeg in al die mooie gedachten van hoe mijn kindje er uit ging zien het vasthouden van ons kleintje was ingeslagen als een bom .
we konden toen kiezen om een curretage of afwachten
samen hebben we besloten om een curretage te laten doen ik moest dan 1 dag wachten en smorgens nuchter binnen komen !
dus reden wij naar huis maar savonds verloor ik zoveel bloed dat het nog niet te houden was met extra groot maandverband .
De buikpijn die werd steeds erger en erger en zijn wij op aanraden van mijn mama toch weer terug gegaan en moest ik daar blijven mike mocht toen niet blijven het was echt de rotste nacht zoveel bloed verloren wetend dat je je kindje aant verliezen bent .
De dag erna met de curretage moet ik eerlijk zeggen dat ik niet geweend heb het drong toen nog niet echt door denk ik tot de dagen kwamen dak ik alleen thuis zat ik voelde mij zo leeg en eenzaam het zou nooit meer het zelfde zijn .
Mijn schoonzus die dan nog zwanger was daar kwam ik steeds minder mee goed overeen terwijl wij elkaar al 10 jaar kende .
Ik denk dat ik gewoon jaloers was ik wou haar niet zien met haar groeiende buikje zij begrepen mij toch niet .
De weken gingen voorij en ik had ons kleintje een plaatsje in mijn hart gegeven door te denken als het zelf gestopt is zal er iets niet goed geweest zijn het is beter zo .
Dit hielp wel maar toch had ik nog moeite met zwangere vrouwen of net geboren baby's .
Ik gund niemand dit toe maar waarom ik en niemand anders ? ik weet het het is misschien een cruwe reactie maar ik denk dat jullie wel weten wat dit met je kan doen ? we hadden tenslotte al echo's gezien met het hartje dat klopte .
Nu heb ik het laatste echoke ingekaderd en naast een kaarsje gezet !!
Na weken was ik aan het wachten op mijn maandstonden maar deze kwamen niet .
We wouden allebij zo snel mogenlijk terug zwanger zijn dus had ik een afspraak gemaakt bij de gyn....
daaruit bleek dat mijn eitjes niet groeide en dat ik hormonen moest nemen .
Na dan weer op controle te gaan vertelde hij mij dat ik mijn eiersprong had gehad en die 2 weken later moesten krijgen .
De 2 weken gingen voorbij en nog steeds geen regels ik dacht toen misschien ben ik terug zwanger dus ik deed weer een test een paar dagen voor mijn 21 verjaardag en jaja postitief ..
Na lange weken wachten mochten we op 9 weken terug gaan voor een echo om te kijken of we nu veilig de 8 weken waren gepasserd en jawel we hadden ons kindje voor de eerste keer zien bewegen .
zo een magisch moment dat kun je je gewoon niet voorstellen weer een paar weken verder mochten we de nekpooimeting laten doen en daaruit bleek dat ook alles goed was toen was ik ongeveer 12 weken !!
Wij waren zo blij dat nu alles goed ging op 16 weken konden we terug gaan voor het geslacht en daaruit blijkt dat we jongetje krijgen die we de naam killian gaan geven .
Ik zat gewoon op roze wolken tot 3 dagen erna dat ik dat ik smorgens wakker werd :s allemaal van dat doorschijnend vloed dat langs mijn benen naar beneden liep ja dit kon ook niet goed zijn .
Dus ben ik die dag zelf nog langs het ziekenhuis geweest een 1 dag voor kerstmis daaruit bleek dat ik vocht tussen mijn vliezen had dit wil dus zeggen dat er een scheur in baarmoeder zit .
Die zondag moest ik terug op controle en daaruit bleek dat mijn vruchtwater minder was dan normaal .
dit klonk dus niet goed het enige wat we voor nieuws kregen was afwachten dus mocht ik niet meer gaan werken en volledig platte rust .
Na elke keer weer op controle gaan bleek mijn vruchtwater minder en minder te zijn en vertelde ze tegen mij dat wij maar 10 % kans hebben op een gezond kindje omdat hij niet voldoende kan ontwikkelen want dit is belangrijk voor de longen en anders moest hij het halen dan zou hij toch overlijden omdat hij geen longen heeft .
Dit was altijd in het ziekenhuis maar steeds kregen wij een assistent en geen echte gyne.want mijne was op vakantie .
Na het slechte nieuws hebben mijn man ik besloten om de zwangerschap dan te eindigen omdat 10 % op een gezond kindje niets is en wij zijn allebij nog zo jong en dit is voor ons geen leven en zowel voor ons ventje geen leven als hij maar een plantje is .
Dus de dag erna moest ik terug gaan deze keer wel bij een echte gyne .. en hoewel mijn vruchtwater zo miniem was wou hij toch wachten tot mijn eigen gyne terug was .
En geen pillen geven om te bevalling in gang te zetten .
Ondertussen zijn we een maand verder van toen ik voor het eerste vruchtwater verloor nu heb ik dit al 3 keer gehad .
Vorige week moest ik dus op controle en mijn gyne wou toch ook nog weer een week afwachten .
Al dat afwachten daar wordt je gewoon gek van je haalt je van alles in je hoofd je bent al bang om naar de wc te gaan moest je maar weer iets verliezen .
Nu moesten we maandag terug gaan op controle gaan en bleek dat ik terug vruchtwater aan het aanmaken was en dat hij nu al meer had niet zoals normaal maar toch al meer als ervoor .
ik dacht dat is goed nieuw tot ik gisteravond weer op stond met ja .. :s
Dat was weer zo een dag vol geween en kunnen niet meer doen dan afwachten . ze gaan het nu van week tot week bekijken !
Ik mag er niet aan denken om ons kleine ventje te verliezen je bent dan de 3 maand voorbij en dan ben je bijna 5 maand en dan kan het nog mis gaan !
vorige week heb ik ons kleintje voor de eerste keer voelen stampen ik ben gewoon spontaan beginnen wenen .
Ik weet mijn verhaal hoort hier niet echt maar ik voel mij echt slecht op de moment en mensen die dit niet of zo iets in de aard hebben meegemaakt ja je kan daar met hun niet zo goed over praten . omdat zij het niet zo goed begrijpen .
Sorry voor mijn lang verhaal maar ik moest het even kwijt .ik wens iedereen veel sterkte toe en hopelijk mogen jullie wensen uitkomen .Gelukkig nieuwjaar

Comments for Afwachten ..

Click here to add your own comments

Jan 24, 2012
..
by: Anonymous

Wat verschrikkelijk van je miskraam. En ook ik herken dat gevoel hoor, 'waarom ik en niemand anders!' maar toch blijken heel erg veel vrouwen het mee te maken. Maar zo voelt het niet, het voelt alsof je de enige bent en verder iedereen maar gezonde kinderen krijgt. Ik gun het ook niemand toe, maar soms heb ik ook wel zoiets van 'waarom krijg jij wel een kind en is mijne mij afgenomen!?' ...dat voelt zo ontzettend oneerlijk! Helemaal omdat je bij sommige vrouwen ook zoiets heb van wat moet jij nou met een kind...of ze weten niet wie de vader ervan is..voelt ook zo oneerlijk!! en bij hen gaat alles goed en ik, ken mn vriend al 2 jaar gaat het mis en verliezen we ons kindje!
Ik herken helemaal wat je bedoelt hoor.. het is erg zwaar.. succes ermee en hoop voor je dat je 2e zwangerschap wel goed afloopt!

Click here to add your own comments

Join in and write your own page! It's easy to do. How? Simply click here to return to Jouw miskraam verhaal.